Hyper-V to hiperwizor wbudowany w Windows Server i Windows 10/11 Pro. Według Microsoftu umożliwia uruchamianie wielu maszyn wirtualnych na jednym fizycznym komputerze. Potencjalnie idealny do tworzenia domowego laboratorium do nauki sieci, testowania systemów i eksperymentowania bez ryzyka uszkodzenia głównego systemu.

Włączenie Hyper-V (Windows 10/11 Pro)

# PowerShell jako Administrator
Enable-WindowsOptionalFeature -Online -FeatureName Microsoft-Hyper-V-All -NoRestart
# lub przez DISM:
dism /online /enable-feature /featurename:Microsoft-Hyper-V /all

Tworzenie maszyny wirtualnej przez PowerShell

# Utwórz VM Ubuntu Server
New-VM -Name "Ubuntu-Lab" `
       -MemoryStartupBytes 2GB `
       -Generation 2 `
       -NewVHDPath "C:VMsUbuntu-Lab.vhdx" `
       -NewVHDSizeBytes 40GB `
       -SwitchName "Default Switch"

# Podłącz ISO
Add-VMDvdDrive -VMName "Ubuntu-Lab" -Path "C:ISOubuntu-24.04-server.iso"
Set-VMFirmware "Ubuntu-Lab" -BootOrder (Get-VMDvdDrive "Ubuntu-Lab")

# Uruchom VM
Start-VM "Ubuntu-Lab"

Sieć w Hyper-V

Hyper-V oferuje trzy typy przełączników wirtualnych:

  • External — VM ma dostęp do sieci fizycznej, jak fizyczny komputer
  • Internal — VM komunikuje się z hostem i innymi VM, bez dostępu do internetu
  • Private — tylko komunikacja między VM, izolacja od hosta i zewnętrznej sieci

Checkpointy (snapshots)

# Utwórz checkpoint przed ryzykowną operacją
Checkpoint-VM -Name "Ubuntu-Lab" -SnapshotName "Przed-aktualizacja"

# Lista checkpointów
Get-VMCheckpoint -VMName "Ubuntu-Lab"

# Przywróć checkpoint
Restore-VMCheckpoint -VMName "Ubuntu-Lab" -Name "Przed-aktualizacja" -Confirm:$false
⚠️ Nota prawna: Artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny. Redakcja iPraktyk.pl nie ponosi odpowiedzialności za działania podjęte na podstawie zawartych tu treści. Wszelkie czynności wykonujesz na własne ryzyko i odpowiedzialność. Przed wdrożeniem rozwiązań produkcyjnych skonsultuj się ze specjalistą.